Poniższe zestawienie stanowi próbę rekonstrukcji dorobku literackiego Teodora Sępa Szarzyńskiego (1955-2024), którego spuścizna stała się przedmiotem zdarzeń opisanych w niniejszej powieści. Ze względu na fragmentaryczny charakter dostępnych informacji i liczne spekulacje narosłe wokół jego postaci, daty i opisy należy traktować z pewną ostrożnością.
Manekiny Pana Vaucansona (1978)
Debiutancka powieść osnuta wokół postaci genialnego, lecz obłąkanego XVIII-wiecznego konstruktora androidów, które zaczynają przejawiać niepokojące symptomy świadomości. Barokowa w stylu, gęsta od erudycyjnych odniesień eksploracja granicy między mechanizmem a duszą.
”„Choć język zachwyca precyzją, a koncept intryguje, bohaterowie pozostają zimni niczym mechanizmy, które opisują. Obiecujący, acz trudny debiut.”
"Nowe Książki", 10/1978
Labirynt Luster (1981)
Zbiór misternie powiązanych opowiadań, w których bohaterowie gubią się w multiplikujących się odbiciach rzeczywistości, kwestionując granice własnej tożsamości. Wczesny przykład fascynacji Autora strukturami labiryntowymi i problemem percepcji.
”„Borgesowska z ducha, lecz podszyta mroczniejszym, egzystencjalnym niepokojem. Lektura wymagająca, ale nagradzająca.”
"Pismo Literacko-Artystyczne", 7/1981
Mapa Czasu Zaginionego (1985)
Kolejny zbiór opowiadań, tym razem eksplorujący paradoksy czasu i alternatywne linie historii. Od bibliotekarza z Aleksandrii po fizyka kwantowego – bohaterowie doświadczają zakrzywień czasoprzestrzeni, które podważają ich poczucie rzeczywistości.
”„Intelektualna uczta dla miłośników Lema i Dicka. Autor z zegarmistrzowską precyzją rozmontowuje nasze intuicyjne pojmowanie czasu.”
"Fantastyka", 6/1985
Instrukcja Obsługi Ciszy (1990)
Powieść, która niespodziewanie stała się literackim fenomenem i wprowadziła Autora do szerszego obiegu kulturowego. Quasi-poradnik opisujący losy członków tajemniczego stowarzyszenia dążącego do absolutnej ciszy. Styl, zaskakująco klarowny, lecz pełen ironii, sprawił, że książka trafiła do masowego odbiorcy.
”„Pod płaszczykiem minimalistycznej przypowieści kryje się przenikliwa diagnoza współczesności. Książka, o której będzie się mówić latami.”
"Polityka", 45/1990
Gramatyka Ciemności (1994)
Po komercyjnym sukcesie poprzedniej książki, gwałtowny zwrot ku mroczniejszej tematyce. Powieść o lingwiście próbującym stworzyć uniwersalny język, który okazuje się narzędziem opresji. Pesymistyczna refleksja nad pułapkami komunikacji.
”„Gęsta, klaustrofobiczna proza. Odpowiedź na zarzuty o schlebianie gustom?”
"Twórczość", 3/1995
Nekrolog dla Realizmu (1998)
Radykalny eksperyment formalny; powieść-fragment, powieść-kolaż. Narrator z afazją próbuje odtworzyć losy zaginionego malarza. Tekst pełen luk i fałszywych tropów. Dzieli krytyków, zyskuje status „kultowej” w wąskich kręgach. Po tej publikacji Autor milknie na dziesięć lat.
”„Albo genialna dekonstrukcja powieści, albo pretensjonalny bełkot. Niezależnie od oceny – lektura, która nikogo nie pozostawi obojętnym.”
"Czas Kultury", 9/1998
Ostatni Wywiad z Echem (2008)
Niespodziewany powrót po długim milczeniu. Zbiór błyskotliwych, fikcyjnych wywiadów z postaciami historycznymi, mitologicznymi i abstrakcyjnymi bytami.
”„Autor w lżejszej, bardziej ironicznej odsłonie, ale wciąż prowokujący intelektualnie. Perełka.”
"Gazeta Wyborcza", Kultura, 15.10.2008
Katalog Zbędnych Istnień (2016)
Ostatnia opublikowana za życia Autora książka. Zbiór krótkich, często groteskowych opowiadań-portretów dziwnych, marginalnych postaci i bytów.
”„Mistrzowska miniatura w najlepszym wydaniu. Autor z czułością i czarnym humorem pochyla się nad tym, co dziwne i niepotrzebne.”
"Dwutygodnik.com", 12/2016
